AZELAIC ACID

 پس از یک بار استفاده از ژل آزلائیک اسید بر روی پوست انسان در شرایط آزمایشگاهی، آزلائیک اسید به لایه پینه بسته ( تقریباً 3 تا 5 درصد از دوز مصرفی ) و سایر لایه‌های پوستی زنده نفوذ می‌کند ( تا 10 درصد از دوز در اپیدرم و درم یافت می‌شود ). متابولیسم پوستی ناچیز پس از استفاده موضعی رخ می دهد. تقریباً 4٪ از آزلائیک اسید که به صورت موضعی استفاده می شود به طور سیستمیک جذب می شود. آزلائیک اسید عمدتاً بدون تغییر از طریق ادرار دفع می‌شود، اما مقداری از آن با اکسیداسیون به اسیدهای دی کربوکسیلیک زنجیره کوتاه ‌تر تبدیل می‌شود. نیمه عمر مشاهده شده در افراد سالم تقریباً 45 دقیقه پس از دوز خوراکی و 12 ساعت پس از دوز موضعی است که نشان دهنده محدود بودن سینتیک سرعت جذب از طریق پوست است. آزلائیک اسید یک ترکیب غذایی (غلات کامل و محصولات حیوانی ) است و می تواند به صورت درون زا از اسیدهای دی کربوکسیلیک با زنجیره بلندتر، متابولیسم اسید اولئیک و اکسیداسیون اسیدهای مونوکربوکسیلیک تشکیل شود. غلظت پلاسمایی درون زا 20 تا 80 n/mL )  ) و دفع روزانه ادرار ( 4 تا 28 میلی گرم ) آزلائیک اسید به شدت به دریافت رژیم غذایی وابسته است. پس از درمان موضعی با ژل آزلائیک اسید در انسان، غلظت پلاسمایی و دفع آزلائیک اسید از طریق ادرار تفاوت قابل توجهی با سطوح پایه ندارد.